Газета «Советский спорт» (Москва) от 12 апреля 1962 года:

Обещание не вступило в силу.
Первому в этом сезоне международному матчу в Тбилиси предшествовал небольшой торжественный церемониал: футболистам-динамовцам был вручен приз еженедельника «Футбол» за наибольшее количество побед с крупным счетом, завоеванный командой в прошлом году. Принимая награду — хрустальную вазу, капитан тбилисцев Ш. Яманидзе заверил земляков: приложим все силы, чтобы по достоинству выступить в предстоящем чемпионате и не очень огорчить наших почитателей.
Обещание, видимо, было обращено в будущее и вступит в силу со 2 мая. Если такой оговорки не делать, придется признать, что пока команда огорчает своей игрой. Даже со скидкой, на раннее время года, на апрель, ждали от нее большего. Вчера, выступая против футболистов шахтерского спортивного клуба «Заглембе» из польского города Сосковец, динамовцы на протяжении всего матча не сумели разыграть ни одной хорошей, острой комбинации. Первая угроза над воротами гостей нависла лишь на 25-й минуте, после того, как вратарь Джюрович неудачно отбил удар Калоева на Датунашвили, а тот попал в штангу. Вслед за первой атакой последовали еще две, но и они не принесли результата: сильный удар Пипия в верхний угол вратарь отвел на угловой, а Датунашвили, хотя и оказался в выгодном положении, вновь не сумел его использовать.
Все же именно в этот период стихийно вспыхнувших атак динамовцам удалось открыть счет. Пригодилось старое испытанное оружие: навесная передача с фланга и удар головой набежавшего Калоева.
За первые минуты матча лестной оценки не заслуживали и гости. Их нападающие, увлекаясь, то и дело оказывались в положении «вне игры». Но постепенно польские футболисты приноровились и к мокрому полю (перед матчем прошел дождь), и к манере соперников. Сказалась и более высокая физическая подготовленность гостей. Как известно, футбольный сезон в Польше для команд первой лиги, к которой принадлежит и клуб «Заглембе», уже в разгаре, тогда как у наших футболистов еще не закончен подготовительный период. Правда, гости не блеснули высоким классом, но в их действиях чувствовалось больше сыгранности, взаимопонимания.
Еще до перерыва польские футболисты сравняли счет. Получив право на штрафной удар метрах в 20 против ворот, они доверили выполнить его своему центральному нападающему Кревержу. Мяч, пущенный мимо «стенки», попал в штангу, отлетел к Гаику (№ 7) и тот, в отличие от Датунашвили, уже не промахнулся.
В середине второго тайма мяч еще раз побывал в воротах динамовцев, снова перед этим отскочив от штанги. Счет 2:1 в пользу польских футболистов не изменился до конца встречи.
Вчерашнее выступление динамовцев показало, что коллектив еще не нашел наилучшего варианта состава. Отсутствие трех игроков, находящихся в сборной, и болезнь Баркая и Б. Сичинавы сказались.
«Динамо» — Лежава, Цуцунава, Хурцилава, Хочолава, Зейнклишвили, Хеладзе (Г. Сичинава), Пипия. Мелашвили (Хундадзе), Калоев, Яманидзе, Датунашвили.
Г. Акопов.
ТБИЛИСИ (Наш корр.).

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 12 апреля 1962 года:

ვიდრე გვიანი არაა…
თბილისი. „ბურევესტნიკის“ სტადიონი. 11 აპრილი.
„დინამო“ (თბილისი) – „ზაგლემბე“ (ქ. სოსნოვეცი, პოლონეთი) – 1:2 (1:1).
„ზაგლემბე“: ჯიუროვიჩი; სკიბა, ბაზანი, სპევაკი; ფულჩიკი (პეციკი), კომადარი; გაიკი, უზნანსკი, კრავიაში, მიგა, კოსიდორი (მაევსკი).
„დინამო“: ლეჟავა; წუწუნავა, ხურცილავა, ხოჭოლავა; ზეინკლიშვილი, ხელაძე (გ. სიჭინავა); ფიფია, მელაშვილი (ხუნდაძე), კალოევი, იამანიძე, დათუნაშვილი.
მსაჯი: მ. ამბარცუმიანი (ერევანი).
თბილისის დინამოელთა გუშინდელი მოწინააღმდეგე – პოლონეთის „ზაგლემბე“ ცნობილი გუნდია. შარშან იგი თამაშობდა „სტალის“ სახელით და თავისი ქვეყნის ჩემპიონატში მე–7 ადგილი დაიკავა. წელს „ზაგლემბე“ საგრძნობლად გაძლიერდა და ლიდერობს პოლონეთის პირველობის გათამაშებაში. ამიტომ თვით ფაქტი დინამოელთა დამარცხებისა, არაა სენსაციური და გასაკვირი. ასეთ შემთხვევებში როგორც იტყვიან, წაგება და მოგება ძმები არიან. მაგრამ გაოცებას და შეშფოთებას იწვევს თბილისელთა ძალზე უსისტემო, ქაოტური თამაში, ცალკეულ მოთამაშეთა აბსოლუტური დაუმორჩილებლობა საერთო სათამაშო გეგმისადმი, გუნდის ხაზებს შორის შეუთანხმებლობა და გაუგებრობა.
ლაპარაკია არა იმ დებიუტანტებზე, რომლებიც ჯერ კიდევ ვერ შეეწყვნენ ანსამბლს. მათი შეცდომები ბუნებრივია და მისატევებელიც. მკაცრი საყვედურის ღირსნი არიან ის მოთამაშეები, ვინც „დინამოს“ წამყვან ძალას წარმოადგენს და ვისი იმედითაც დღეს იმყოფება კოლექტივი. მართალია, მატჩი „ზაგლემბესთან“ ჩვენი გუნდისათვის საწვრთნელი გეგმის ერთ–ერთ ეტაპს წარმოადგენს, მაგრამ საერთაშორისო შეხვედრის ასე სუსტად ჩატარება არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება, მით უმეტეს, რომ ჩემპიონატის სტარტი კარზეა მომდგარი.
განსაკუთრებით ცუდად ითამაშეს დინამოელებმა მეორე ტაიმში. სრულ პასიურობას იჩენდნენ დათუნაშვილი და კალოევი. გუნდში არეულობის მეტი არაფერი შეჰქონდათ იამანიძეს, ხუნდაძეს, გ. სიჭინავას. თავდასხმისა და ნახევარდაცვის მოქმედებაში არ ჩანდა რაიმე სისტემა, გარკვეული გეგმა და მიზანდასახულება, მოწინააღმდეგის კარის აღების რაიმე აზრიანი გზის ძიება. ვისაც ბურთი ჰქონდა, ის იმ მომენტში თამაშობდა ისე, როგორც მოეპრიანებოდა. მწვრთნელთა დავალების შესრულება არც ერთს არ მოსვლია აზრად.
მოსალოდნელი იყო, რომ კალოევის მიერ გატანილი პირველი გოლის შემდეგ გუნდი ააწყობდა თამაშს, მაგრამ მოხდა პირიქით. პოლონელებმა ჯერ გაქვითეს გოლი (გაიკი) და მერე გადამწყვეტი ბურთიც გაიტანეს (უზნანსკი),. რომელმაც მათ მოუტანა დამსახურებული გამარჯვება.
სჯობს ახლავე, სანამ ჯერ კიდევ არის დრო, თბილისის „დინამოს“ თითოეულმა წევრმა სერიოზული ანალიზი გაუკეთოს კოლექტივის ცუდი თამაშის მიზეზებს.
რ. ქორიძე.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 12 апреля 1962 года:

ПЕРВЫЕ В РЕСПУБЛИКЕ.
Вчера на тбилисском стадионе «Буревестник» состоялась первая в нашей республике в этом сезоне международная встреча по футболу. Динамовцы Тбилиси встретились с польской командой «Заглембе» из города Сосновица.
Первая половина состязания закончилась вничью — 1:1. Голы забили З. Калоев и А. Гайк.
После перерыва польскому нападающему Ч. Узнаньскому удалось провести в ворота тбилисцев еще один мяч.
Восьмидесятая по счету международная встреча тбилисского «Динамо» закончилась поражением грузинских футболистов со счетом 1:2.
Как известно, в прошлом году команда тбилисского «Динамо» одержала в чемпионате СССР наибольшее количество побед с большим счетом и завоевала «Приз крупного счета», учрежденный редакцией еженедельника «Футбол». Вчера перед началом матча редактор «Футбола» М. И. Мержанов вручил динамовцам Тбилиси почетный трофей — хрустальный кубок.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 7 июня 1962 года:

ЕЩЕ ОДНА ПОБЕДА «ГЛАЗГО»,
Тбилисские зрители многого ждали от одного из лучших представителей шотландского футбола популярного клуба «Глазго Рейнджерс». Интерес к выступлению гостей возрос после их сравнительно легкой победы в Москве над «Локомотивом».
Однако первая половина тбилисского матча прошла малоинтересно. Как заметили потом сами гости (кстати, выступавшие в том же составе, что и в Москве), их смутила непривычно жаркая, душная погода.
До перерыва команды лишь по разу могли добиться результата. Но удар правого края Скотта отразила перекладина, а Яманидзе, хорошо пройдя сквозь защиту, угодил прямо во вратаря.
После перерыва жара несколько спала, игра оживилась. Непринужденно обращающиеся с мячом шотландцы провели несколько острых комбинаций. Все же острее и чаще атаковали динамовцы. Калоев один перед вратарем, но повторяет ошибку Яманидзе. Зейнклишвили, подключившись в атаку, головой посылает мяч на несколько сантиметров выше ворот. Трехходовую комбинацию Яманидзе — Калоев — Яманидзе прерывает Ритчи, вратарь «Глазго». Было и еще немало моментов, когда шотландцам пришлось показать все свое искусство в оборонительных действиях.
Атаковали хозяева, гол забили гости. Сделал это Макмиллан на 67-й минуте в ситуации, когда опасность, казалось, не угрожала воротам «Динамо». Этот гол оказался единственным.
Г. АКОПОВ.
(Наш корр.).

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 7 июня 1962 года:

რა ფასი აქვს ასეთ იერიშებს.
თბილისი. „ბურევესტნიკის“ სტადიონი. 6 ივნისი.
„დინამო“ (თბილისი) – „გლაზგო რეინჯერსი“ (შოტლანდია) – 0:1 (0:0).
„გლაზგო რეინჯერსი“: რიტჩი; შირერი, კელდოუ; დეივისი, მაკკიონონი, გრეგი; სკოტი, მაკმილანი, მილარი, ბრენდი, ვილსონი.
„დინამო“: ლეჟავა; ბ. სიჭინავა, ხურცილავა, ხოჭოლავა; ზეინკლიშვილი, ხელაძე; ფიფია (გ. სიჭინავა), მელაშვილი, კალოევი, იამანიძე, დათუნაშვილი.
მსაჯი: მ. პინსკი (ხარკოვი).
გუშინდელი მატჩი თბილისის „დინამოს“ პირველი შეხვედრა იყო შოტლანდიის ფეხბურთელებთან და ეს ნაცნობობა მოხდა შოტლანდიის საუკეთესო გუნდთან, ამ ქვეყნის მრავალგზის ჩემპიონსა და თასის მფლობელთან – „გლაზგო რეინჯერსთან“. ეს გუნდი საერთაშორისო საფეხბურთო სამყაროში ცნობილია ისევე, როგორც ვთქვათ, საფრანგეთის „რეიმსი“, ინგლისის „ტოტენჰემი“ და ესპანეთის „რეალი“.
მე–7 წუთისათვის სტუმრებმა ორი მომენტი შექმნეს „დინამოს“ კართან, რომელთაგან ერთხელ ბურთი მოხვდა ძელს სკოტის დარტყმის შემდეგ. ხოლო მეორედ მაკმილანის მიერ გაგზავნილი ბურთი კარგი ნახტომით აიღო მეკარე ლეჟავამ. მათი თამაში პირველი 15 წუთის განმავლობაში იმდენად ეფექტური, მძლავრი და მოფიქრებული იყო, რომ მაყურებელი წუთი წუთზე მოელოდა გოლს. შოტლანდიელებს შუა მინდორი საიმედო პლაცდარმად ჰქონდათ მონიშნული, სადაც მათი მოთამაშეები თითქმის გაუვალ ქსელს ქმნიდნენ, აქედან იწყებოდა სახიფათო შეტევა.
მაგრამ ამ მეტად კრიტიკულმა პერიოდმა დინამოელთათვის კეთილად განვლო (კარგად ითამაშეს ლეჟავამ და ხურცილავამ) და თანდათან გამოირკვა, რომ „გლაზგო რეინჯერსის“ შუა მინდორი სრულიადაც არაა აუღებელი ციხესიმაგრე. თბილისელებმა დაიწყეს იერიში, რომელიც წარმოადგენდა არა ეპიზოდურ სახიფათო მომენტებს შოტლანდიელთა კართან, არამედ თითქმის სრულ უპირატესობას მთელს მინდორზე. იამანიძე, კალოევი, მელაშვილი, დათუნაშვილი განუწყვეტლივ უტევდნენ მოწინააღმდეგეს, თითოეულ მათგანს რამდენიმე მომენტი ჰქონდა კარის წინ, რომელთა რეალიზაცია დიდი ანგარიშის დასაწყისი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ეტყობა, დინამოელები გადაეჩვივნენ გოლის გატანას როგორც კალენდარულ მატჩებში, ისე საერთაშორისო შეხვედრებშიც. სხვა არაფრით შეიძლება აიხსნას ის ციფრი – „0“, რომელიც მათ ამ მატჩში ეწერათ ტაბლოზე მატჩის ბოლომდე. ორჯერ დარჩნენ კალოევი და იამანიძე მეკარის პირისპირ, მაგრამ გოლი ვერ გაიტანეს. ჩვენი ფორვარდების გამართლება არაფრით არ შეიძლება. თუ მათ ასეთი მომენტები ვერ გამოიყენეს, რაღა ფასი აქვს მთელს ამ უპირატესობას და იერიშებს?!
დიდი ხნის განმავლობაში თამაშობდა „გლაზგო რეინჯერსი“ საკუთარი საჯარიმო მოედნის სიახლოვეს და წინ მხოლოდ 3 თავდამსხმელი ჰყავდა დატოვებული. სწორედ ერთმა ამ სამთაგან – მაკმილანმა მიიღო 21–ე წუთზე ბურთი, შეუფერხებლად გავიდა საკმაოდ ვრცელ ტერიტორიაზე, რომელიც ამ მომენტში უყურადღებოდ იყო დატოვებული და გაიტანა გოლი – 1:0.
ასე წააგეს დინამოელებმა გუშინდელი მატჩი შოტლანდიის საუკეთესო გუნდთან, მაშინ, როცა მისი შედეგი ჩვენს აქტივში უნდა ყოფილიყო. მართალია, გუშინ „დინამო“ გამოიყურებოდა უკეთ, ვიდრე წინა თამაშებში, მაგრამ შეტევის დასკვნითი ფაზა მას ჯერ კიდევ დაუმუშავებელი და ქაოტური აქვს.
დაბოლოს, მსაჯის შესახებ. მან 67–ე წუთზე აღნიშნა შოტლანდიელთა ერთ–ერთი მცველის ხელით თამაში კარის წინ, შევიდა საჯარიმო მოედანზე, აიღო ხელთ ბურთი და რამდენიმე ნაბიჯი გააკეთა უკან მხოლოდ იმისათვის, რომ გამოსულიყო საჯარიმო მოედანს გარეთ და არ დაენიშნა პენალტი. საოცარი გადაწყვეტილებაა! გარდა ამისა, იგი ძალზე სუსტად რეაგირებდა უხეშ თამაშზე და ხშირად სჯიდა დამნაშავის სასარგებლოდ.
რ. ქორიძე.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 7 июня 1962 года:

На футбольных полях.
Вчера в нашей стране был большой футбольный день. На стадионах восьми городов состоялись очередные матчи чемпионата СССР по футболу.
Динамовцы Тбилиси были свободны в этот день от календарной игры. Но им вчера предстояла ответственная международная встреча с одним из старейших футбольных клубов мира, многократным чемпионом Шотландии — командой «Глазго Рейнджерс». Этот матч, состоявшийся на тбилисском стадионе «Буревестник», был одним из самых интересных и напряженных в этом сезоне. Шотландцы очень уверенно начали игру и в течение 10 — 12 минут доминировали на поле. Но вот на 13-й минуте мячом овладевает Яманидзе. Он бьет по воротам, но вратарь Ритчи парирует удар на угловой. С этого момента игровое и территориальное преимущество переходит на сторону тбилисцев.
Еще лучше начали динамовцы второй тайм. Заметно увеличив темп игры, они настойчиво штурмуют ворота соперников. И в этот момент, когда казалось, что грузинские футболисты вот-вот откроют счет, гости овладели мячом, направили его выдвинутому вперед Макмиллану (№ 8), и тот, воспользовавшись замешательством защитников, забил мяч в ворота тбилисцев.
Пропущенный гол, однако, не внес сумятицы в ряды динамовцев. Команда тбилисского «Динамо» продолжала острые и планомерные атаки, но добиться желаемого результата так и не смогла. Обидно, что сравнительно хорошо проведенная динамовцами игра закончилась их поражением со счетом 0:1. Обидно и то, что судейство матча — его проводил харьковский арбитр М. Пинский — стояло не на должной высоте.
…