ОФИЦИАЛЬНЫЙ СУДЕЙСКИЙ ПРОТОКОЛ (ГАРФ, Фонд 9570, Опись 2, Дело 2938):

«Динамо» (Тбилиси) — «Шеффилд» (Англия) — 1:0 (0:0).
28 мая 1960 года. Начало: 18-00. Тбилиси, стадион «Динамо». 30000 зрителей.
Судьи: Лукьянов (Москва), Гиоргобиани К,, Баканидзе Г. (оба — Тбилиси).
«Динамо»: Котрикадзе, Чохели, Торадзе (Сичинава, 63), Хочолава, Зейнклишвили, Яманидзе, Мелашвили, Баркая (Жордания, 76), Калоев, Гогоберидзе (к), Месхи.
«Шеффилд»: Спрингет, Джонсон, Свен, Мартин, Макенен, Янг, Уилкинсон, Куин, Эллис, Крейл, Финней (к).
Гол: Месхи.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 29 мая 1960 года:

Пенальти — два, а гол — один…
Международный футбольный матч.
Как мы уже сообщали, свой первый матч в нашей стране, матч с командой ЦСКА, футболисты английского клуба «Шеффилд Уэнсдей» проиграли (0:1). Вчера англичане провели еще одну встречу. На сей раз они играли в Тбилиси с местной командой «Динамо».
Вот в каких составах вышли на поле соперники. «Шеффилд Уэнсдей»: Спринджетт, Джонсон, Свэн, Мартин, Мекемени, Янг, Уилкинсон, Куин, Эллис, Крейг, Финней; «Динамо»: Котрикадзе, Чохели, Торадзе, Хочолава, Зейнклишвили, Яманидзе, Мелашвили, Баркая, Калоев, Гогоберидзе, Месхи. В ходе игры тбилисцы сделали две замены: место Торадзе занял Сичинава, а Жордания сменил Баркая. Арбитром этой игры был москвич И. Лукьянов.
Уже первые минуты поединка показали, что англичане намерены во что бы то ни стало победить. Они обрушивают на ворота соперников ураганный штурм. Но затем на поле воцаряется относительное равновесие. То, что в течение полутора таймов счет все-таки не был открыт, свидетельствует о хорошей игре защитников обеих команд и, в особенности, вратарей.
Об искусстве одного из них лучше всего говорит следующий эпизод. На 35-й минуте в ворота англичан был назначен пенальти. Спринджетт всем своим видом показывал, что он не ждет удара в правый угол своих ворот. Но, когда Гогоберидзе пробил именно в этот угол, выяснилось, что это было своеобразной хитростью: вратарь парировал удар.
Обычно англичане сочетают атлетизм с хорошей техникой. Но на сей раз желание победить, видимо, было настолько велико, что они, позабыв о технике, предпочли вести жесткую силовую борьбу. Динамовцы приняли вызов, и в результате красота игры померкла.
Отличились в этом матче два тбилисца — Месхи и Калоев. Первый не раз с честью выходил из неравных поединков со своим опекуном Джонсоном, которому, как правило, помогал Мекемени, и к тому же стал автором единственного гола в этом матче. На 29-й минуте второго тайма Мелашвили вблизи от неприятельских ворот был неправильно сблокирован Мартином. Лукьянов назначает пенальти. К мячу подходит Месхи, и на сей раз усилия Спринджетта тщетны — 1:0.
А Калоеву удалось спасти свою команду от верного гола. Во время одной из острых атак на ворота динамовцев он выбил мяч из пустых ворот.
1:0 — с таким счетом динамовцы Тбилиси выиграли.
С. ПОПОВ.
ТБИЛИСИ.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 29 мая 1960 года:

ნამდვილი მატჩი.
თბილისი. „დინამოს“ სტადიონი. 28 მაისი.
„დინამო“ (თბილისი) — „შეფილდ უენსდეი“ (ინგლისი) — 1:0 (0:0).
„შეფილდ უენსდეი“: სპრინგეტი; ჯონსონი, მარტინი; მაკენენი, სვენი, იანგი; იულკინსონი, კუინი, ელისი, კრეიგი, ფინეი.
„დინამო“: კოტრიკაძე; ჩოხელი, თორაძე (სიჭინავა), ხოჭოლავა; ზეინკლიშვილი, იამანიძე; მელაშვილი, ბარქაია (ჟორდანია), კალოევი, ღოღობერიძე, მესხი.
მსაჯი ი. ლუკიანოვი (მოსკოვი).
…

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 29 мая 1960 года:

МАТЧ СИЛЬНЫХ СОПЕРНИКОВ.
О том, что встречи английских и советских футболистов всегда проходят в упорной и захватывающей борьбе, давно известно. В этом еще раз можно было убедиться во время международного товарищеского матча между английской командой «Шеффилд Уэнсдэй» и динамовцами Тбилиси, состоявшегося вчера на тбилисском стадионе «Динамо».
С первых же минут встречи гости приняли предложенный грузинскими футболистами быстрый, стремительный темп, который, по существу, не снижался до конца матча.
Первую возможность открыть счет тбилисцы упустили на 34-й минуте, когда получили право на одиннадцатиметровый удар: мяч, пробитый Гогоберидзе, отлично парировал английский вратарь Спринджетт.
Вторично это ему сделать уже не удалось: одиннадцатиметровый штрафной, назначенный на 72-й минуте в ворота англичан, четко реализовал Месхи.
Стремясь уйти от поражения, английские спортсмены проводят серию стремительных атак на ворота динамовцев, но добиться успеха им так и не удается, чему в немалой мере способствовал отлично игравший Котрикадзе.
Победу со счетом 1:0 одержали динамовцы.
* * *
После матча корреспондент «Зари Востока» обратился к старшему тренеру английской команды г-ну Кеттерику с просьбой поделиться своим мнением об игре грузинских футболистов.
Оценивая выступления динамовцев, он отметил, что наиболее технично играли в матче Месхи, Яманидзе и Калоев.

ОФИЦИАЛЬНЫЙ СУДЕЙСКИЙ ПРОТОКОЛ (ГАРФ, Фонд 9570, Опись 2, Дело 2938):

«Динамо» (Тбилиси) — «Фейеноорд» (Нидерланды) — 3:1 (1:0).
24 июля 1960 года. Начало: 18-00. Тбилиси, стадион «Динамо». 30000 зрителей.
Судьи: Подгорный В. (Москва), Джебашвили О., Ушверидзе О. (оба — Тбилиси).
«Динамо»: Котрикадзе (Квачадзе, 55), Сичинава, Чохели, Чрелашвили, Датунашвили, Яманидзе, Мелашвили, Жордания, Калоев, Гогоберидзе (к), Граматикопуло (Куртанидзе, 46).
«Фейеноорд»: Питерс, Храафланд, Керкюм (к), Валхаут, Фелдхун, Краермаст, Классенс, Майерс, Беннара, Вандерхайп, Схаутен, Мулайн.
Голы: Калоев — 2, Керкюм (автогол) — Вандерхайп.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 26 июля 1960 года:

ჰოლანდიელთა დამარცხება.
თბილისი. ”დინამოს” სტადიონი. 24 ივლისი.
”დინამო” (თბილისი) – ”ფეიენოორდი” (როტერდამი, ჰოლანდია) – 3:1 (1:0).
”ფეიენოორდი”: პრაფლანდი; კერკუმი, ვალჰაუტი, ფელდჰუნი; კრარერმაატი, კლასენსი; მაიერსი, ბენარსი (ვან ვურდენი), ვან დერ ჰაიბი, სჰაუტენი, მულაინი.
”დინამო”: კოტრიკაძე (კვაჭაძე); სიჭინავა, ჩოხელი, ჭრელაშვილი; დათუნაშვილი, იამანიძე; მელაშვილი, ჟორდანია, კალოევი, ღოღობერიძე, გრამატიკოპულო (კურტანიძე).
მსაჯი: ნ. პოდგორნი (მოსკოვი).
განვლილ მატჩში თბილისის ”დინამოსა” და როტერდამის ”ფეიენოორდს” შორის ყურადღება მიიქცია ჰოლანდიელთა გუნდის ექიმმა გ. მაიერმა. როცა ”ფეიენოორდის” ერთ-ერთმა მოთამაშემ მიიღო მსუბუქი ტრავმა, გ. მაიერი დაუყოვნებლივ შეიჭრა მინდორზე და საექიმო დახმარება აღმოუჩინა ფეხბურთელს.
უცხოეთის ყოველი გუნდის გამოსვლა ჩვენი ფეხბურთელების წინააღმდეგ უკვე თავისთავად საინტერესოა, ვინაიდან მაყურებელი ხედავს რაღაც საინტერესოს, ახალს, მოულოდნელს. რაც შეეხება ”ფეიენოორდს”, მისი მატჩი მით უფრო საყურადღებო იყო, რომ ჰოლანდიელებს აქტივში ჰქონდათ გამარჯვება თავიანთ პირველ მატჩში ლენინგრადის ”ადმირალტეეცთან”.
თუ საკითხს დავსვამთ ასე: რა გვაჩვენა საინტერესო ”ფეიენოორდმა”, პირველ ყოვლისა უნდა ვილაპარაკოთ ჰოლანდიელთა დაცვის სიმტკიცესა და საჯარიმო მოედანზე სახიფათო მომენტებში მოთამაშეთა უაღრესად რაციონალური განაწილების შესახებ. სტუმრების კარი მრავალჯერ იყო დინამოელ თავდამსხმელთა უშუალო შტურმის წინაშე და მცველები ყოველთვის უნარიანად, აზრიანად და მშვიდად მოქმედებდნენ.
თუ ვილაპარაკებთ ”ფეიენოორდის” ცალკეულ მოთამაშეებზე, რა თქმა უნდა, ყურადღების ღირსია მარცხენა გარემარბი მულაინი. ეს ცნობილი მოთამაშეა. ევროპაში და, მართლაც, იგი შესანიშნავი ფორვარდია — სწრაფი, მაღალტექნიკური, გაბედული და მის წინააღმდეგ ბრძოლა ერთი მცველისათვის რთულ პრობლემას წარმოადგენს. ზოგიერთ მომენტში იგი ჩვენს მესხს წააგავს.
რაც შეეხება თბილისის ”დინამოს”, გუნდმა აღნიშნული მატჩი კარგად ჩაატარა, მსუბუქად, ტემპიანად, სწრაფი ურთიერთმოქმედებით, თუმცა ზოგიერთი მოთამაშის სისუსტე აშკარად ეტყობა საერთო ანსამბლს. დაცვაში ჯერ კიდევ ბევრია შეცდომა, თავდასხმაში მოთამაშეები სისტემატურად კარგავენ უკიდურესად ხელსაყრელ მომენტებს. ამ დღეს ”დინამოს” ფორვარდები (და არა მარტო ფორვარდები) კარის წინ ისევე გულუხვად ფანტავდნენ შუა მინდორში მოპოვებულ უპირატესობას, როგორც მატჩში კიშინიოვის ”მოლდოვასთან”.
ანგარიში 30-ე წუთზე გახსნა კალოევმა. იგი ნამდვილი ოსტატობით გაერკვა ”ფეიენოორდის” კართან შექმნილ რთულ სიტუაციაში და ზუსტი დარტყმით გაგზავნა ბურთი ბადეში — 1:0.
მეორე ბურთი ჰოლანდიელებმა თავიანთ კარში თავიანთი მოთამაშისაგანვე მიიღეს. მელაშვილის მიერ მოწოდებული მაღალი ბურთი გადასცა მოთამაშეებს და თავში მოხვდა კერკუმს. თავში მოხვედრას ვამბობთ იმიტომ, რომ სხვაგვარად მცველს არ შეეძლო ასე ძლიერად და მოულოდნელად საკუთარ კარში ბურთის გატანა — 2:0.
მესამე გოლი გაიტანა კვლავ კალოევმა, რომელმაც დროზე მოუსწრო კარიდან უკუგდებულ ბურთს — 3:0. ერთადერთი საპასუხო გოლი ჰოლანდიელებმა გაიტანეს მას შემდეგ, რაც ”დინამოს” მცველთა შეცდომის შედეგად ვან დერ ჰაიბი და კრაერმაატი მარტოდმარტო დარჩნენ თითქმის ღია კარის ხაზზე. თუ ვინ გაიტანდა გოლს, ეს უკვე სპორტული ჯენტლმენობის საქმე იყო და თავდამსხმელმა ეს მისია თავაზიანად დაუთმო ნახევარმცველს — 1:3.
ეს თბილისელთა ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გამარჯვებაა საერთაშორისო შეხვედრებში.
რ. ქორიძე.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 26 июля 1960 года:

„Динамо» (Тбилиси) — „Фейеноорд» (Голландия).
В минувшее воскресенье на тбилисском стадионе «Динамо» состоялась международная товарищеская встреча по футболу. Динамовцы Тбилиси принимали голландскую команду «Фейеноорд».
Динамовцы Тбилиси, верные своей тактике, подключили в нападение и полузащитников, стараясь в то же время погасить атаки противника еще на подступах к своей штрафной площадке. Гости, строя в основном игру на левом фланге, где активно действовал крайний нападающий Мулейн, шли в наступление преимущественно линией форвардов.
Счет был открыт на 30-й минуте. Калоев сильно пробил по воротам, голландский вратарь отбил мяч, но «девятка» динамовцев тут же послал его в ворота гостей.
Вторая половина игры также началась в быстром темпе. Уже на 48-й минуте тбилисцы увеличивают счет, но на этот раз с помощью защитника Керкюма, который, «получив» прострельную передачу Мелашвили, направил головой мяч в… свои ворота.
Вторая половина встречи проходила при игровом преимуществе динамовцев. С выходом на поле вместо Граматикопуло Куртанидзе, занявшего место правого полусреднего, особенно активизировалось правое крыло нападения динамовцев. На 59-й минуте Куртанидзе сильно бьет по воротам, но мяч, отбитый вратарем. Калоев опять посылает в сетку ворот голландцев.
Через 10 минут гости получили право на штрафной и реализовали его.
До конца встречи тбилисцы имели возможность значительно увеличить счет, но их завершающие удары были неточны. Этим грешили и гости. Игра закончилась со счетом 3:1 в пользу тбилисцев.
Встреча прошла в дружеской и корректной обстановке.

ОФИЦИАЛЬНЫЙ СУДЕЙСКИЙ ПРОТОКОЛ (ГАРФ, Фонд 9570, Опись 2, Дело 2938):

«Динамо» (Тбилиси) — «Байя» (г. Сан-Сальвадор, Бразилия) — 4:0 (1:0).
21 августа 1960 года. Начало: 18-00. Тбилиси, стадион «Буревестник». 45000 зрителей.
Судьи: Хлопотин Н. (Москва), Джебашвили О., Гиоргобиани К. (оба — Тбилиси).
«Динамо»: Котрикадзе, Сичинава, Чохели, Хочолава, Зейнклишвили, Яманидзе, Мелашвили, Баркая, Калоев, Гогоберидзе (к) (Жордания, 46), Месхи.
«Байя»: Кардосо, Перейро, Сантос Э., Гоава, Ферейра, Карнейро, Сантана, Бриджилия (к), Фрейтас, Коста, Фрейтас Ал..
Голы: Калоев — 2, Гогоберидзе, Месхи.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 23 августа 1960 года:

Три фактора победы.
Третье выступление бразильской футбольной команды «Байя» состоялось позавчера на тбилисском стадионе «Буревестник» против местных динамовцев. Тбилисцы играли дружно, напористо, технично и одержали заслуженную победу с крупным счетом — 4:0. Как же проходила встреча?
Когда бразильцы вышли на тренировку, сразу бросилось в глаза, что они очень искусно жонглируют мячом, успешно применяют сложнейшие технические приемы. Но вот состязание началось, и оказалось, что демонстрировать свою блестящую технику в игровой обстановке гостям гораздо труднее. Плотная персональная опека не дает им возможности развернуться и показать в полной мере свое техническое мастерство. Это был первый фактор, обеспечивший динамовцам успех.
Если тбилисцы старались плотно прикрывать нападающих «Байи», то гости, наоборот, играли в защите по зонному принципу. В борьбе с быстрыми и техничными нападающими — хозяевами поля — этот метод оказался малоэффективным и частично оправдал себя лишь в первом тайме, когда темп был сравнительно невысок. Стоило динамовцам после перерыва увеличить темп, как оборона гостей сразу дала трещину — игроки «Байи» не успевали уже подстраховывать друг друга. Итак, высокий темп игры явился вторым фактором успеха тбилисцев. Третьим же фактором была дружная, целеустремленная игра всего коллектива.
Счет был открыт на тринадцатой минуте состязания. Месхи, применив один из своих фантов, обошел Перейра, отпасовал Гогоберидзе, и тот послал мяч в сетку ворот.
До конца тайма гости имели возможность сравнять счет: после ошибок правого защитника динамовцев Сичинавы им удалось несколько раз пройти по краю, но удары не достигали цели: мяч либо шел за пределы поля, либо его перехватывал уверенно игравший Котрикадзе.
После перерыва атаки на ворота «Байи» следовали одна за другой. Калоев и дважды Месхи довели счет до 4:0.
А. Буслаев.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 23 августа 1960 года:

ტექნიკა პრაქტიკული გამოყენებით.
თბილისი. ”ბურევესტნიკის” სტადიონი. 21 აგვისტო.
”დინამო” (თბილისი) – ”ბაია” (სან–სალვადორი) – 4:0 (1:0).
”ბაია”: კარდოსო; პერეირა, სანტოსი, გოავა; ფერეირა, კარეირა (ვისენტი),სანტანა, ბრიგოლია, ჟ. ფრეიტასი (არაუჟო), კოსტა, ა. ფრეიტასი.
”დინამო”: კოტრიკაძე; სიჭინავა, ჩოხელი, ხოჭოლავა; ზეინკლიშვილი, იამანიძე; მელაშვილი, ჟორდანია, კალოევი, ღოღობერიძე (ჟორდანია), მესხი.
მსაჯი: ნ. ხლოპოტინი (მოსკოვი).
მატჩის დაწყების წინ, როცა ორივე გუნდი აწარმოებდა მოთელვას, მაყურებელთა საყოველთაო ინტერესი მიიპყრო ბრაზილიელ ფეხბურთელთა წვრთნამ, კერძოდ, ჯგუფმა, სადაც ერთმანეთთან ვარჯიშობდნენ N11, N9, N8, და N2 მოთამაშეები. მოთელვის დროს, როცა თითოეული ბრაზილიელი ფეხბურთელი მარტოდმარტო იმყოფებოდა ბურთთან და ჟონგლირებაში მას არავინ უშლიდა ხელს, მოთამაშეებიცა და ბურთიც საოცარ ტრიუკებს აკეთებდნენ. განსაკუთრებით განსაცვიფრებელი იყო ის, რასაც აკეთებდა მარჯვენა მცველი ალბერტო პერეირა. იგი ყოველგვარ მდგომარეობაში აჩერებდა ბურთს ისე, რომ იგი მორჩილად წვებოდა ფეხბურთელის ფეხებთან. მას შეეძლო სხეულის თითქმის ყველა ნაწილით მიეღო და გადაეცა ბურთი, ეთამაშებინა იგი, მოჭრილი დარტყმით, „ხმელი ფოთლის“ მრუდე ტრაექტორიით გაეგზავნა სრულიად მოულოდნელი, ზუსტი მისამართით, ან მაღალი ბურთი გაეჩერებინა თავით და ასე ერბინა ათიოდე მეტრი. ეს ნამდვილი საცირკო სანახაობა იყო.
მაგრამ დაიწყო მატჩი და პერეირამ მთელი თავისი ამ უხვი არსენალიდან ვერ შეძლო მცირე ნაწილის გამოყენებაც კი. თავი რომ დავანებოთ ტაქტიკურ ბრძოლას, სადაც იგი მესხის წინაშე მოწაფესავით გამოიყურებოდა, სისწრაფეს, სადაც მათი შედარებაც არ შეიძლებოდა. წმინდა ტექნიკურ ბრძოლაში, პირისპირ შეტაკებაში, პერეირა უმწეო იყო მესხთან შედარებით. ბრძოლის პროცესში, ე. ი. პრაქტიკულად, მესხის ტექნიკა გაცილებით მრავალფეროვანი, მდიდარი და ეფექტური ჩანდა, ვიდრე პერეირასი.
ამის შესახებ ჩვენ ვესაუბრეთ ”ბაიას” პრეზიდენტს ოზარიო ვილას ბოასს. აი, რა თქვა მან.
– ყველა ტრიუკი. რომელიც თქვენ ნახეთ მოთელვაზე თითოეული ბრაზილიელი ფეხბურთელის აუცილებელ, თითქმის სავალდებულო შეიარაღებას წარმოადგენს. ასეთ ფოკუსებს ჩვენში ბავშვებიც კი აკეთებენ, მაგრამ თამაშში, როცა სანახაობა ბრძოლაში გადადის, ამგვარი მანიპულირების კეთება ძნელდება. მათი შესრულება უკვე ისეთ ხელოვანთა საქმეა, როგორებიც არიან პელე, დიდი, გარინჩა, ზიტო, კუტინიო, ნ. სანტოსი, ვავა, მაცოლა და სხვანი. ”ბაიას” კი ასეთი კლასის მოთამაშეები არა ჰყავს.
დაუმატეთ ისიც, რომ თბილისის ”დინამოს” ჰქონდა ბრწყინვალე ტექნიკა, ტექნიკა ნამდვილი პრაქტიკული გამოყენებით. მე არ შევცდები თუ ვიტყვი, რომ ქართული ტექნიკა ამჯერად აშკარად ჯობდა ბრაზილიურ ტექნიკას.
სრული სიმართლეა. ტექნიკას მაშინ აქვს ფასი, თუ იგი მაქსიმალურადაა გამოყენებული, სისწრაფესთან, ათლეტურ ბრძოლასთან და ტაქტიკასთან ერთად. ეს კომპლექსი კი თბილისელებს გაცილებით უკეთესი აქვთ, ვიდრე ბრაზილიელებს. ყველაფერზე უფრო ღირსშესანიშნავი, რაც ”ბაიას” მოთამაშეებმა აჩვენეს განვლილ თამაშში, ესაა გადაცემათა თითქმის მათემატიკური სიზუსტე. ისინი არ ერიდებიან 7-8 გადაცემას, როგორც მინდვრის შუაგულში, ისე საჯარიმო მოედანზეც და ხშირად 2-3 მოთამაშე ახერხებს ლავირებას გაცილებით გაცილებით მრავალრიცხოვან მოწინააღმდეგეთა შორის.
მაგრამ მათ შეტევებს არა აქვს ნამდვილი სიმძაფრე, არა აქვს ძალა და კარის აღების პირდაპირი, უშუალო სიმწვავე.
სულ სხვა ხასიათი ჰქონდა ”დინამოს” შეტევებს. ეს იყო მძლავრი შტურმი, რომლის წინააღმდეგ უძლური აღმოჩნდა ბრაზილიელთა დაცვა 4 მოთამაშის შემადგენლობით, რის გამოც მწვრთნელი ვოლანტე იძულებული იყო სისტემა 1+4+2+4 შეეცვალა ამ შემთხვევაში უფრო რენტაბელური სისტემით 1+5+2+3.
მაგრამ ამანაც ვერ უშველა. დინამოელები ბრწყინვალედ თამაშობდნენ, მესხის გარდა, რომელიც ამ მატჩის ნამდვილი გმირი იყო, საუკეთესო თამაში აჩვენა გუნდის სხვა ყველა წევრმა. და შეიძლება ითქვას, ეს დიდი ანგარიში 4:0 მხოლოდ ნაწილია ჩვენი გუნდის აბსოლუტური უპირატესობისა.
განსაკუთრებით ლამაზი იყო პირველი გოლი. მესხი თავისი შეუდარებელი ფინტით გავიდა საჯარიმო მოედანზე და ცენტრში გადააწოდა ღოღობერიძეს, რომელმაც მოჭრილი ბურთი დაარტყა კარში — 1:0.
მეორე გოლს არ მოელოდა არცერთი ბრაზილიელი მცველი. კალოევმა კარიდან დაახლოებით 25 მეტრი დაცილებით მიიღო ბურთი ჟორდანიასგან და უძლიერესი დარტყმით და უძლიერესი დარტყმით გაგზავნა იგი კარში. ”ბაიას” მეკარის ნახტომმა ვერ მოუსწრო ბურთს — 2:0.
63 — ე წუთზე მესხი დრიბლინგით მიუახლოვდა კარს, მოატყუა რამდენიმე მცველი და ძლიერად დაარტყა კარში. მეკარემ შეძლო ბურთის დაბრუნება, მაგრამ მის მიუსწრო კალოევმა — 3:0.
მეოთხე გოლი გაიტანა მესხმა თითქმის პირის ხაზიდან. დარტყმის კუთხე უაღრესად მცირე იყო, მაგრამ მესხისთვის იგი საკმარისი აღმოჩნდა გოლის გასატანად — 4:0.
ბრაზილიელმა ფეხბურთელებმა ღირსეულად შეაფასეს თბილისის დინამოელთა თამაში და პირველებმა მიულოცეს მათ გამარჯვება.
რ. ქორქია.
ენრიკო დოს სანტოსი. ამ გიგანტმა ზანგმა თბილისში ითამაშა ორჯერ: 1956 წელს ”ატლეტიკო პორტუგეზაში” და სულ ახლახან, 21 აგვისტოს — ”ბაიაში”.
ჩვენმა კორესპონდენტმა კითხვით მიმართა ენრიკო დოს სანტოსს, თუ რა შთაბეჭდილება მოახდინა მასზე თბილისის ”დინამოს” ახლანდელი შემადგენლობის თამაშმა.
მე ამ გუნდს კარგად ვიცნობ — თქვა მან — მის სიძლიერეზე ჩემი კომპლიმენტები თქვენ არ გჭირდებათ. ან რა ეთქმის ფეხბურთელს, რომელმაც 0:4 წააგო მატჩი. მაგრამ მე მინდა აღვნიშნო ”დინამოს” ცალკეული სოლისტების უმაღლესი კვალიფიკაცია, ნამდვილი ექსტრაკლასი. ესენია პირველ ყოვლისა, მესხი კოტრიკაძე, ჩოხელი და იამანიძე.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 23 августа 1960 года:

Глазами синьора Воланте.
Синьор Карлос Воланте, тренер бразильского клуба «Байя», не очень словоохотлив. Говоря о первых матчах в Советском Союзе, он старался быть очень лаконичным.
— После утомительного трехдневного путешествия мы прибыли в Киев за четыре часа до начала матча. Наш багаж остался в Москве, и футболисты вынуждены были выступать в предложенных хозяевами футболках, трусах и бутсах. В игре не смогли принять участие некоторые наши сильнейшие игроки. В результате мы проиграли. Через день выступали в Москве. Здесь удалось навязать противнику нашу тактику и, выиграв первую половину, удержать преимущество.
Эта беседа проходила в минувшее воскресенье, перед матчем динамовцев Тбилиси с сан-сальвадорской командой «Байя». Карлос Воланте, как и все спортсмены в подобных случаях, воздержался от каких-либо прогнозов. Но из его уклончивого ответа можно было сделать вывод: если бразильцы сумеют навязать медленный темп и добиться успеха в первом тайме, то им гарантирована победа.
Однако бразильцам не удалось осуществить это намерение. Их медленному темпу и ажурной игре, сосредоточенной преимущественно в центре, тбилисцы противопоставили высокую скорость и широкий фронт атаки с фланговыми прорывами. Как показала игра, тактический план, избранный динамовцами, оказался гораздо правомернее, нежели тактика, применяемая бразильцами.
Уже на 12-й минуте грузинские футболисты, найдя брешь в обороне соперников, добились первого успеха. Месхи на левом фланге отличным финтом обыграл Перейро и отпасовал мяч Гогоберидзе, который и открыл счет — 1:0.
Этот результат не изменился до конца первой половины, однако полное территориальное и игровое преимущество динамовцев позволяло надеяться, что после отдыха они увеличат счет.
Так и случилось. Сначала Калоев сильным ударом издалека забил второй мяч в ворота гостей, а затем Месхи, начавший играть в полную силу, дважды еще заставил вратаря Кардосо достать мяч из сетки ворот.
Стало вполне понятно, почему тренер бразильцев так желал решить исход матча в первые 45 минут. Во второй половине игры его питомцы, не выдержав высокой скорости и непрекращающегося шквала атак, явно сдали. Упущенное в первом тайме, они не в состоянии были наверстать во втором.
Синьор Карлос Воланте, несмотря на проигрыш, остался доволен игрой. Он заявил, что тбилисское «Динамо» произвело на него наилучшее впечатление.
— Уверенная игра Котрикадзе и Чохели, непрекращающиеся атаки Месхи, — сказал он, — вызывали у нас восхищение.
Бразильский тренер дал высокую оценку игре тбилисских динамовцев, которые вполне заслужили ее. Победа со счетом 4:0 над обладателем Кубка Бразилии выявила не только все потенциальные возможности команды, но и показала, какое сильное оружие в руках тбилисцев представляет неукротимая воля к победе. Та самая воля, которой порой не хватало в играх чемпионата страны.
Я. БЕРИДЗЕ.