Газета «Советский спорт» (Москва) от 23 мая 1959 года:

Победа Тбилисского «Динамо». «Динамо» (Тбилиси) — «Ля Гантуаз» (Бельгия).
Динамовцы Тбилиси вышли вчера на игру с Бельгийскими футболистами клуба «Ля Гантуаз» в необычном составе: в нападении впервые в сезоне играл Баркая (№ 10), отсутствовал Гогоберидзе. В полузащите играли Сичинава (правый) и Зейнклишвили. По всей вероятности, этим можно объяснить неслаженную игру динамовцев. На восьмой минуте центральной нападающий гостей Виллемс в единоборстве с Чохели завладел верховым мячом и тут же отпасовал его неприкрытому Деплянке (№ 7). Удар низом — и мяч в сетке.
Гол этот заставил тбилисцев играть активнее. На 38-й минуте Калоев, оставшись один на один с вратарем Де Мейером. перебросил мяч через его голову, а затем Мелашвили с подачи Калоева довел счет до 2:1.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 24 мая 1959 года:

ერთი მატჩის გაკვეთილი.
თბილისი. “დინამოს” სტადიონი. 22 მაისი.
“დინამო” (თბილისი) – “ლა განტუაზი” (ბელგია, ქ. გენტი) – 2:1 (2:1).
“ლა განტუაზი”: დე მეიერი; დე ნეიერი, გასტევინო, ვან ჰერნი; დეკასტერი, ვან ჰუფელი; დეპლანკი (მაკუნა, დელვილი, ვილემსი, ვან უკე, ორლანსი.
“დინამო”: ს. კოტრიკამე, ელოშვილი, ჩოხელი, ხოჭოლავა, სიჭინავა. (ა. კოტრიკაძე), ზეინკლიშვილი; მელაშვილი, იამანიძე, კალოევი, ბარქაია, მესხი.
მსაჯი: ნ. ხლოპოტინი (მოსკოვი).
ყოველ საერთაშორისო შეხვედრას, იმისდა მიუხედავად, თუ რა შედეგით დამთავრდება იგი, გარკვეული სარგებლობა მოაქვს ჩვენი გუნდებისათვის. შესაძლებელია მოწინააღმდეგე შედარებით სუსტი იყოს და ტოლფასოვანი ბრძოლა ვერ შექმნას მინდორზე, მაგრამ ის სიახლენი და თავისებურება, რაც მას ყოველთვის გააჩნია, მასპინძელთა მხრივაც იწვევს შესაბამის რეაქციას, ამდიდრებს მათს მრავალფეროვნებას.
რა შეიძლება ითქვას ჩვენი სტუმრების შესახებ? “ლა განტუაზი” არ მიეკუთვნება უმაღლესი კლასის გუნდს, ყოველ შემთხვევაში , იგი თბილისის “დინამოზე” გაცილებით სუსტია.
ბელგიელ მოთამაშეთა ტექნიკური მომზადება საშუალოს არ აღემატება. გამონაკლის წარმოადგენდნენ ცენტრალური ოთავდამსხმეელი ვილემსი, ცენტრალური მცველი გასტევინო, ნახევარმცველები დეკასტერი და ვან ჰუფელი. მათგან, რა თქმა უნდა, პირველ რიგში აღსანიშნავია ვილემსი – სწრაფი, ტექნიკური და მეტად სახიფათო ფორვარდი.
მაგრამ საყურადღებოა ის, რომ “ლა განტუაზს” თავისი ამ მოკრძალებული შესაძლებლობიდან ამოაქვს თითქმის მაქსიმუმი. მათს ტაქტიკაში ორიგინალური ბევრი არაფერია. ესაა ე.წ. დაცვითი ტაქტიკა, სადაც თავდასხმის ორი მოთამაშე. სისტემატურად უკან დაწეული მოქმედებს, ხოლო ცენტრალური დაცვის ზონაში ყოველთვის იმყოფება 2-3 კაცი. მთელი ეს მასა დაცვაში ცდილობს შეაჯგუფოს მოწინააღმდეგის შემტევი ძალები და გაუვალი გახადოს საჯარიმო მოედწის ტერიტორია.
ყველაფერი ეს ნათელი გახდა უკვე დაახლოებით 15-20 წუთის შემდეგ. და მართალია, სტუმრებმა საკმაოდ მახვილგონივრული კომბინაციის შემდეგ (ვილემსი–დეპლანკე) დასაწყისშივე გახსნეს ანგარიში, საერთო ინიციატივა და ტერიტორიული უპირატესობა ეჭვს არ იწვევდა – იგი დინამოელებისა იყო.
კარგად ითამაშა პირველ ტაიმში “დინამოს” მარცხენა ფრთამ. ბარქაია აქტიურად მონაწილეობდა ყველა საბრძოლო ოპერაციაში, რომელიც მის გარშემო წარმოებდა, მესხის თვალშეუვლებ ფინტებსა და დრიბლინგს ვერაფერი გაუგეს ”ლა განტუაზი” მცველებმა ხოლო ზეინკლიშვილლის დებიუტი მარცხენა ნახევარმცველის როლში სავსებით გამართლებული აღმოჩნდა. სტუმრები დიდ ხანს ინარჩუნებდნენ ანგარიშს მცველთა მიერ კარის წინ აღმართული კედლის წყალობით და მხოლოდ 38-ე წუთზე შეძლო კალოევმა ზეინკლიშვილის გადაცემიდან საპასუხო. ბურთის გატანა — 1:1. რამდეწიმე წუთის შემდეგ მელაშვილმა ცენტრში გადაინაცვლა და დაბალი დარტყმით წინ გაიყვანა ”დინამო” – 2:1. ასე დამთავრდა თამაშის პირველი ნახევარი.
მეორე ტაიმისათვის თბილისის გუნდს დამსახურებულად ეკუთვნის შეფასება «2», გამეორდა იგივე ისტორია, რაც მოსკოვის ”ტორპედოსთან”. 45 წუთის განმავლობაში დინამოელებს ჰქონდათ ისეთი უპირატესობა, რომელიც ჩვეულებრივ ფეხბურთში 3-5 გოლით მთავრდება ხოლმე, მაგრამ ჩვენი გუნდის ფორვარდები როგორღაც ახერხებენ ”არაჩვეულებრივად” თამაშს და მოწინააღმდეგის კარიდან ხელცარიელნი ბრუნდებიან უკან.
შორი მანძილიდან დინამოელი თავდამსხმელები ”პრინციპულად” არ ურტყამენ კარში, ხოლო ახლო შეტევაში იქმნება ისეთი ქაოსი, რომ ბურთის გატანა უკვე შემთხვევაზეა ხოლმე დამოკიდებული. არავინ ცდილობს მოძებნოს რაიმე ახალი გზა, შექმნას რაიმე მოულოდნელობა, მიხვდეს, თუ როგორ შეიძლება 10 შესამშლებლიდან სრული ეფექტით გამოიყენოს თუნდაც ერთი, პარადოქსალურია, მაგრამ ფაქტია, რომ გუნდს აბსოლუტური უპირატესობა აქვს ხოლმე მატჩში, მისი თამაში კი ძალზე უფერულ და არასახარბიელო შთაბეჭდილებას ტოვებს.
აშკარად არაა ფორმაში იამანიმშე, საგრმნობლად გამოთიშულია გუნდის ტაქტიკურ სქემას სიჭინავა, ზედმეტი რისკითა და წინდაუხედავად მოქმედებენ ელოშვილი და ხოჭოლავა, არასტაბილურია მესხის თამაში, ჯერ კიდევ ვერ იყენებს თავის გადამწყვეტ დარტყმებს მელაშვილი.
ტერიტორიულ უპირატესობას, რომელიც გოლით არ მთავრდება, არავითარი აზრი არა აქვს. ეს ნათელი შეიქმნა დინამოელთა ორ უკანასკნნელ მატჩში. ”ლა განტუაზის” გაკვეთილი სამაგალითო უნდა შეიქნას ჩვენი ფეხბურთელებისათვის: შეტევის დამამთავრებელი ფაზა უნდა იყოს უფრო გააზრებული, მწვავე და რაც მთავარია — შედეგიაწი.
ბ. ქორქია.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 24 мая 1959 года:

«Динамо» (Тбилиси) — Ля Гантуаз (Гент) — 2:1.
Вчера на тбилисском стадионе «Динамо» в международном матче по футболу тбилисские динамовцы встретились с бельгийской командой Ля Гантуаз из города Гент.
Хозяева поля начали игру излишне самоуверенно и бессистемно. Получив возможность свободно маневрировать на поле, гости уже на седьмой минуте добились успеха. Центральный нападающий Виллемс, переместившись на правый край, точно послал мяч в центр, и набежавший Деплянке (№ 7) открыл счет.
Этот гол внес еще большую растерянность в ряды тбилисских игроков, которые никак не могли наладить игру. И лишь спустя полчаса нападающие тбилисского «Динамо», активно поддерживаемые полузащитниками, сумели, наконец, внести перелом в игру. Их атаки стали более продуманными и результативными. Особенно активно действовал левый полузащитник Зеинклишвили. Именно он на 38-й минуте игры умело прошел на штрафную площадку Ля Гантуаз, прекрасно подал мяч Калоеву, и тот хладнокровно обведя защитника Гаставино, забил ответный гол. А еще через три минуты Мелашвили с места центрального нападающего провел в ворота соперников второй мяч.
Вся вторая половина встречи проходила с большим преимуществом грузинских футболистов. Переигрывая бельгийцев во всех звеньях, тбилисцы создавали множество красивых комбинаций на подступах к их воротам. Однако неточные завершающие удары не позволяли им увеличить счет.
С результатом 2:1 команда тбилисского «Динамо» одержала первую в этом сезоне победу в международной встрече.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 24 июня 1959 года:

Тбилисцы выигрывают у «Реймса».
— В вашем чудесном городе нам понравилось все, кроме… итога матча с динамовцами.
Эти слова принадлежат тренеру французской команды «Реймс» Альберу Ватте. Да, гости снова покинули поле побежденными. Они показали красивую, техничную игру, блеснули мастерством в передачах. Но этого оказалось недостаточно для достижения победы.
Строя почти все свои комбинации на передачах низом, французские футболисты вели игру неторопливо, даже слишком спокойно. Они не могли создать численное превосходство на штрафной площадке динамовцев, которые всегда успевали организовать оборону. Медлительность и была причиной того, что ворота хозяев поля почти не подвергались обстрелу. Форварды французской команды так и не показали своего умения сильно и точно бить по воротам.
Впрочем, один, острый момент у ворот «Динамо» все же возник. Случилось это на первых же минутах. Ошибка одного из динамовцев позволила полузащитнику гостей Панверну пройти с мячом до самой линии ворот. Последовала прострельная передача, и никем не прикрытый Фонтан открыл счет.
С этого момента динамовцы надолго завладели инициативой. Их превосходство в скорости и физической подготовке было очевидным. Тбилисцы играли очень дружно. Вскоре Яманидзе с хорошей подачи Калоева сравнял счет. Затем два мяча забил отлично игравший Гогоберидзе. Причем оба из за штрафной площадки точными ударами в угол ворот.
Уже после матча, высоко оценив игру ветерана динамовской команды, Альбер Ватте сказал:
— Мне не впервые приходится видеть Гогоберидзе на поле. Он поражает меня. В свои 37 лет этот замечательный футболист выглядит значительно энергичнее наших 25-летних ребят.
До конца тайма центральный нападающий динамовцев Калоев, выйдя победителем в единоборстве с защитниками и вратарем «Реймса», довел счет до 4:1.
После перерыва гости меняют вратаря. У динамовцев тоже замена. На левом краю появляется Месхи. И первая же комбинация с его участием завершается успехом: Мелашвили забивает пятый гол.
Гости контратаковали редко. Во время одной из таких контратак за игру рукой судья Н. Хлопотин назначил 11-метровый штрафной удар в ворота тбилисцев, который реализовал Леблон.
Счет 5:2 в пользу тбилисцев не изменился до конца матча.
Г. АКОПОВ. (Наш корр.).
Тбилиси.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 25 июня 1959 года:

ასე დამარცხდა „რეიმსი“.
თბილისი. „დინამოს“ სტადიონი. 23 ივნისი.
„დინამო“: კავაზაშვილი, თორაძე, ჩოხელი, ხოჭოლავა, სიჭინავა, ზეინკლიშვილი, იამანიძე, ღოღობერიძე, მელაშვილი, კალოევი, დათუნაშვილი (მესხი).
„რეიმსი“: კოლონა (ჟაკე), ჟონკე, ვენდლინგი, ჟიროდი, პენვერნი, ბარატო (დიუზბაელი), მიულერი, ლებლონი, სიატკა, ფონტენი, ვენსანი.
მსაჯი: ნ. პოდგორნი (მოსკოვი).
საერთაშორისო შეხვედრები ფეხბურთში ყოველთვის დიდი მოვლენაა თითოეული გუნდის ისტორიაში, მაგრამ მათს შორის განსხვავება უეჭველად არსებობს. მართლაც, როგორ შეიძლება თანაბარი მნიშვნელობა მიენიჭოს ბასკონიის ნაკრებს, „ვესტ ბრომვიჩ ალბიონს“ და, ვთქვათ, ეთიოპიის ან ინდოეთის გუნდებს. აქტიური ბალანსის დაგროვება საერთაშორისო მატჩებში ერთი საქმეა, ხოლო ბრძოლა უცხოეთის უძლიერეს ფეხბურთელებთან, მათთან ურთიერთობა სულ სხვა. ესაა სკოლა, რომელიც კეთილნაყოფიერ გავლენას ახდენს თამაშის საერთო კლასზე და ხელს უწყობს მის პროგრესს.
სწორედ ამ უკანასკნელი თვალსაზრისით ველოდით საფრანგეთის საუკეთესო გუნდის „რეიმსის“ ჩამოსვლას თბილისში. „რეიმსის“ მნიშვნელობა საფრანგეთში შორს ცდება საკლუბო გუნდის როლს და ფაქტიურად ეროვნული ფეხბურთის საფუძველს წარმოადგენს, ვინაიდან მისი მოთამაშეების უმრავლესობა, ესაა საფრანგეთის ნაკრები გუნდის ბირთვი, მისი წამყვანი ძალა, ხოლო საფრანგეთის ნაკრები კი ყველასათვის ცნობილია, მესამე ადგილზე გავიდა VI მსოფლიო ჩემპიონატში.
„რეიმსმა“ მოლოდინი ვერ გაამართლა. ფრანგებმა წააგეს მატჩი „ზენიტთან“ — 0:3, ცსკ მო-სთან — 0:3. ორ შეხვედრაში „მსოფლიო რეკორდსმენმა“ ჟიუს ფონტენმა და მისმა პარტნიორებმა ვერ გაიტანეს ვერცერთი ბურთი და ასე „მშრალად“ ჩამოვიდნენ ჩვენს ქალაქში. და აი „რეიმსი“ შეხვდა თბილისის „დინამოს“. პირდაპირ უნდა ითქვას, მაყურებელთა უმრავლესობა უკმაყოფილო დარჩა ფრანგების თამაშით და შეიქმნა აზრი, რომ ეს საშუალო კლასის გუნდია, რომელმაც „დინამოს“ კარში 2 ბურთი გაიტანა მხოლოდ მეკარე კავაზაშვილისა და მცველების შეცდომის, აგრეთვე მეტად პრობლემატური პენალტის წყალობით.
ძნელია დაეთანხმო იმას, რომ „რეიმსი“ საშუალო გუნდია. ფრანგებმა ამას წინათ შტუტგარტში ჩაატარეს მატჩი და ერთ-ერთი იქაური გაზეთი წერდა: „ჩვენ ვერ ვიცანით საფრანგეთის საუკეთესო გუნდი, ვერ ვიცანით ფონტენი.“ ვერ იცნო ფონტენი ბ. პაიჭაძემაც. მატჩის დამთავრების შემდეგ იგი გაოცებული იყო ფრანგების ცენტრალური თავდამსხმელის პასიური, დუნე თამაშით, მისი მეტისმეტი „მშვიდობიანი“ განწყობილებით მოწინააღმდეგე კარის მიმართ.
„რეიმსის“ ხელმძღვანელობა თავიანთ წარუმატებლობას დაღლილობას მიაწერს. შეიძლება ეს ასეცაა, მაგრამ როცა გუნდი მინდორზე გამოდის, მან მთელი ძალები, მთელი ენერგია უნდა მისცეს გამარჯვებისათვის ბრძოლას და თუ მას არა აქვს ეს ბრძოლისუნარიანობა, ეს სპორტული ჟინი და მისწრაფება, ე.ი. გუნდს დიდი, მეტად დიდი ნაკლი გააჩნია.
რა აჩვენა „რეიმსმა“ თბილისში? გუნდს აშკარად სუსტი მეკარეები ჰყავს. ჩვენ არ ვიცით, როგორ იცავენ სხვა დროს კარს კოლონა და ჟაკე, ამჯერად კი ორივეს ელემენტარული შეცდომები ჰქონდა როგორც ტექნიკაში, ისე საჯარიმო მოედანზე თამაშში. სუსტია დაცვის ხაზიც. მრავალ საერთაშორისო ბრძოლაში გამოცდილი ჟონკე, რომელსაც 60-ჯერ აქვს ნათამაშები საფრანგეთის ეროვნულ ნაკრებში, თითქმის უსუსური ჩანდა კალოევის წინააღმდეგ. დანარჩენები ზონიდან არ იცვლიან ფეხს და სრულიად ვერ უძლებენ წესებით ნებადართულ ძალისმიერ ბრძოლას.
შეიძლება მათ შორის გამონაკლისს წარმოადგენს ვენდლინგი, რომელმაც პირველ ტაიმში დათუნაშვილი ჩაკეტა, ხოლო მეორეში უშეცდომოდ ეთამაშა მესხს. იგი არ აძლევდა თბილისელს წინ გასვლის საშუალებას, იხევდა უკან და აქ უსწორდებოდა მას. შედარებით უკეთესი იყო „რეიმსის“ თავდასხმა. ფონტენი, ლებლონი, ვენსანი, დიუბაელი კარგად ფლობენ ბურთს, აქვთ ზუსტი გადაცემები და საკმაოდ შეთამაშებულნი არიან.
საერთოდ, ფრანგ ფეხბურთელებს ახასიათებთ სიმსუბუქე, ძალდაუტანლობა, მახვილგონიერება და დისტანციის გრძნობა. იშვიათად რომ გადაცემამ ვერ მიაღწიოს მიზანს ან ბურთი პარტნიორისათვის ძნელი მისაღები იყოს. მაგრამ ყველაფერი ეს ხდება მეტად ნელ ტემპში, მცირე ტერიტორიაზე, თითქმის შეჯგუფულად. ამიტომაა, რომ მათ გარეგნული ეფექტი მეტი აქვთ, ვიდრე შედეგი.
თბილისის „დინამომ“ კარგად ჩაატარა აღნიშნული მატჩი — ტემპში, მონდომებით, გეგმიანი ურთიერთმოქმედებით. მცირე გამონაკლისის გარდა, დაცვა საიმედოდ დარაჯობდა კარის მისადგომებს, მოწინააღმდეგე ფორვარდებს არ აძლევდა არათუ თამაშის გაშლის, არამედ საერთოდ კართან გასვლის საშუალებას. ეს კარგია. მაგრამ კვლავ დიდ შეშფოთებას იწვევს დინამოელთა ნახევარდაცვა. თბილისის „დინამო“ დღეს აღმავლობის გზაზეა, თანდათან სწორდება ნაკლოვანებანი, უმჯობესდება თამაშის საერთო ნახატი, უფრო სტაბილური ხდება გუნდის შედეგები. მაგრამ სიჭინავა და ზეინკლიშვილი ჯერჯერობით ვერ პასუხობენ ამ პროგრესის შესატყვის მოთხოვნებს. დაცვაში ისინი ასე თუ ისე დამაკმაყოფილებლად თამაშობენ, ხოლო მინდვრის ცენტრში და გუნდის შეტევაზე გადასვლისას, ორივენი ეთიშებიან სამოქმედო გეგმას და კარგავენ კონტაქტს თავდასხმასთან. ამის გამო „დინამოს“ ფორვარდები მოწყვეტილი არიან თავიანთ უკანა ხაზს, ვერ ღებულობენ მისგან კომბინაციურ მხარდაჭერას და ხანგრძლივი იერიშის წარმოების საშუალებას, ჩვენი ნახევარდაცვის ტაქტიკური მოქმედება მეტად პრიმიტიული და მოუხეშავია.
თბილისელთა თავდასხმა (კალოევი, მელაშვილი, იამანიძე) ამ დღეს მოწოდების სიმაღლეზე იდგა, მაგრამ განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია ღოღობერიძის ბრწყინვალე თამაში. ეს შესანიშნავი ვეტერანი დღესაც ახალგაზრდული ენერგიითაა აღსავსე და ფაქტიურად გუნდის მამოძრავებელ ძალას წარმოადგენს. ამიტომ იყო, რომ „რეიმსის“ მწვრთნელმა ყოველგვარი დაყოვნების გარეშე, პირდაპირ გვარით დაასახელა იგი — ღოღობერიძე, როგორც „დინამოს“ საუკეთესო მოთამაშე.
მიუხედავად იმისა, რომ ანგარიში სტუმრებმა გახსნეს (ფონტენი), იამანიძემ მალე გაქვითა გოლი, ხოლო შემდგომში ღოღობერიძემ (ორჯერ) და კალოევმა ოთხამდე აიყვანეს ანგარიში.
„რეიმსმა“ შესვენების შემდეგ საგრძნობლად გამოასწორა თამაში და თუმცა დასაწყისშივე მიიღო გოლი მელაშვილისაგან, შემდგომში შეძლო საპასუხო ბურთის გატანა (ლებლონი). თბილისის „დინამომ“ მოიპოვა გამარჯვება ანგარიშით 5:2.
ბ. ქორქია.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 24 июня 1959 года:

«ДИНАМО» (Тбилиси) — «РЕЙМС» (Франция) 5:2.
Вчера на тбилисском стадионе «Динамо» хозяева поля встретились с французской профессиональной командой «Реймс». Команда гостей состояла из опытных и техничных футболистов. Но в нападении они излишне долго разыгрывали мяч, атакуя преимущественно мелкими передачами. Тбилисцы противопоставили им высокую скорость, длинные передачи и частые удары по воротам. Не уступая французам в технике, динамовцы продемонстрировали к тому же более гибкую и разнообразную тактику. Это и принесло им победу.
Правда, первыми успеха добились гости (гол на 7-й минуте забил Фонтэн), однако в дальнейшем игра проходила при явном превосходстве динамовцев. На 16-й минуте Калоев хорошо откинул мяч головой Яманидзе и тот точным ударом сравнял счет. Через четыре минуты снова с подачи Калоева капитан тбилисцев Гогоберидзе превосходным ударом издалека забил второй мяч. До перерыва Гогоберидзе и Калоев еще дважды заставили вратаря «Реймса» Колонна достать мяч из сетки ворот.
Во втором тайме команды обменялись голами (Мелашвили и Леблен) и игра закончилась со счетом 5:2 в пользу динамовцев Тбилиси.
Французские футболисты потерпели в нашей стране третье поражение, а тбилисцы одержали вторую в этом сезоне победу в международном матче.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 2 июля 1959 года:

Гости из Сомбатхея. «Холодаш» (Сомбатхей) — «Динамо» (Тбилиси).
Советский Союз для проведения товарищеских встреч прибыла футбольная команда «Холодаш» из венгерского города Сомбатхей. «Холодаш» — клуб спортсменов-железнодорожников, созданный около полувека назад. Футболисты «Холодаша» в чемпионате страны выступают по первой группе. В прошлом году они заняли седьмое место.
Свой первый матч у нас гости провели вчера в Тбилиси против местных динамовцев. Венгры одержали победу — 3:1.
Правда, счет на 4-й минуте первого тайма открыл Гогоберидзе. Но в дальнейшем атлетически сложенные игроки «Холодаша» постепенно переиграли своих противников. Особенно удачно играли венгры в нападении, схема которого была несколько необычна: выдвинутые вперед полусредние и оттянутый в линию полузащиты центр нападения.
Именно левый полусредний Комара и забил все три мяча в ворота динамовцев. У тбилисцев было много возможностей сравнять счет. Но блестяще сыгравший вратарь гостей Янош Варга свел на нет все усилия нападающих «Динамо».

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 2 июля 1959 года:

თვითდამშვიდების ნიმუში.
თბილისი. ”დინამოს” სტადიონი. 1 ივლისი.
”დინამო” (თბილისი) – ”ჰალადაში” (უნგრეთი) – 1:3 (1:2).
”ჰალადაში”: ვარგა; მოლნარი, ტარი, სელეში; კულჩარი, საკაი; პოლგარი, პალი, ციგონი, კომორე, ტოტი.
”დინამო”: კოტრიკაძე; ჩოხელი, თორაძე, ხოჭოლავა; სიჭინავა, ზეინკლიშვილი; მელაშვილი, იამანიძე, კალოევი, ღოღობერიძე, მესხი (ბარქაია).
მსაჯი: ვ. ბარაშკოვი (მოსკოვი).
მე-10 ადგილი 14 გუნდს შორის უნგრეთის ჩემპიონატში. ქალაქი სომბატპეი, რომელშიც 50 ათასი მაცხოვრებელია. არც ერთი გამოჩენილი გვარი შემადგენლობაში.
შეიძლება ამ ციფრებმა გამოიწვია ის, რომ დინამოელებმა ზედმეტი თვითდამშვიდებით, ზერელედ დაიწყეს თამაში. დაემატა ისიც, რომ ღოღობერიძემ უკვე მე-4 წუთზე საკმაოდ იოლად გაიტანა ბურთი და შეიქმნა შთაბეჭდილება, რომ თბილისის ”დინამო” ადვილად მოიგებდა ამ საერთაშორისო შეხვედრას.
მაგრამ მოგება თავისით არ მოდის იმ გუნდთანაც კი, რომელიც ”სადღაც” მეათე ადგილზეა თავისი ქვეყნის ჩემპიონატში.
უნგრელებმა საუკეთესოდ ჩაატარეს მატჩი. ესაა ბრმოლისუნარიანი, ფიზიკურად კარგად მომზადებული გუნდი, რომელიც აქტიურად იბრძვის ცენტრში უპირატესობის მოპოვებისათვის და ამ ამოცაწისს შესრულების შემდეგ დაუყოვნებლივ იწყებს მის რეალიზაციას. მოთამაშეები სწრაფად გამოდიან ბურთზე, არ ერიდებიან ძალისმიერ ბრძოლას.
თბილისელებმა კი მატჩი ჩაატარეს ძალზე უფერულად, დაბალ დონეზე. მოთამაშეთა უმრავლესობას მძიმე დაღლილობა ეტყობოდა, თუმცა დასაღლელი მათ არაფერი ჰქონდათ. ყოველგვარ კრიტიკაზე დაბლა იდგა მესხის, იამანიძის, მელაშვილისა და სხვათა თამაში. დაცვაში ხშირი იყო უხეში შეცდომები, ბურთი უმეტეს შემთხვევაში ემლეოდა მოწინააღმდეგეს. მაშინაც კი, როცა მოახლოვდა ”ცაიტნოტი” და დრო ”ჰალადაშის” სასარგებლოდ მუშაობდა, დინამოელები არ ჩქარობდნენ და უამრავ დროს კარგავდნენ საჯარიმო დარტყმების გათამაშებისას. გადაცემათა 90 პროცენტი არაზუსტი იყო და მოწინააღმდეგეს ეგზავნებოდა.
დამახასიათებელია ისიც, რომ სამივე ბურთი გატანილ იქნა ერთი და იგივე მოთამაშის — კომორეს მიერ.
ახლა, როცა ჩვენი გუნდი აღმავლობის გზაზე დგას და საკავშირო პირველობის ცხრილში საკმაოდ დაშორებულია სახიფათო ზონას, საჭიროა მეტი მონდომებისა და ენერგიის გამოჩენა, რათა შევინარჩუნოთ და განვიმტკიცოთ მოპოვებული.
რ. ქორიმე.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 22 июля 1959 года:

Вчера в Тбилиси.
ТБИЛИСИ. (Наш корр.). За последние годы у нас в стране побывали футболисты сильнейших турецких команд — «Галатасарай», «Фенербахче». Сейчас у нас гостит команда «Гюнеш» — одна из лучших в Анкаре. Вчера турецкие футболисты играли в Тбилиси против местных динамовцев.
Футболисты «Динамо», удачно выступавшие в последних встречах первого круга чемпионата страны, начали вчерашний матч далеко не лучшим образом. Очень уж часты были в их передачах ошибки, из-за которых атаки угасали вдали от ворот соперников. К тому же гости оттянули в оборону одного из нападающих. Все же на 20-й минуте Месхи, хорошо использовав неточность защитника «Гюнеша», обыграл сначала его, затем вратаря и спокойно забил гол.
Вскоре ошибку допустили и защитники «Динамо». Двое из них одновременно вышли на перехват передачи, столкнулись и потеряли мяч. Оставшийся без опеки турецкий нападающий Аикут (№ 7) забил ответный мяч. Счет 1:1 продержался всего 2 минуты. Завершая комбинацию, начатую Калоевым и Яманидзе, правый крайний тбилисцев Мелашвили сильным ударом увеличил счет до 2:1.
Этот гол оказался последним в матче, хотя после перерыва динамовцы не раз имели возможность изменить счет. Так со счетом 2:1 в пользу динамовцев Тбилиси закончилась эта встреча.
На матче присутствовал гостящий в Тбилиси Председатель Президиума Верховного Совета Союза ССР тов. К. Е. Ворошилов.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 23 июля 1959 года:

მაყურებელი უკმაყოფილო ტოვებდა სტადიონს.
თბილისი. ”დინამოს” სტადიონი. 22 ივლისი.
”დინამო” (თბილისი) – ”გიუნეში” (ქ. ანკარა, თურქეთი) — 2:1 (2:1).
”გიუნეში”: ალდინჩი; დემირაი, ჯუმხურა; მუსტაფა, ილმანი, მიუმტაზი; აიკუტი, ზეკიაი, ფიკრი, იუნალი, ჰალიმი.
”დინამო”: კავაზაშვილი, ჩოხელი, თორამე, ხოჭოლავა, სიჭინავა, ზეინკლიშვილი; მელაშვილი, იამანიძე, კპლოევი, ღოღობერიძე, მესხი. (დათუნაშვილი, ბარქაია).
მსაჯი: ნ. ლატიშევი (მოსკოვი).
ანკარის გუნდი ”გიუნეში” არ წარმოადგენს თურქული ფეხბურთის მშვენებას. ყოველ შემთხვევაში, როცა ახსენებენ ”ბეშიქტაშის”, ”ფენერბახჩეს”, ”გალატასარაეს”, მათ. შორის არ არის ”გიუნეში”. ეს გუნდი მათზე სუსტია. გარდა ამისა, ”გიუნეშმა” სულ ახლახან ითამაშა ბაქოში ადგილობრივ ”ნეფტიანიკთან” და ფრედ დაამთავრა მატჩი — 0:0. ყველაფერი ეს ქმწიდა დინამოელთათვის გამარჯვების ილუზიას, მაგრამ გამარჯვება მოპოვებულ იქნა მხოლოდ დაძაბული და მწვავე ბრძოლის შემდეგ.
არ შეიძლება იმის თქმა, რომ თბილისელებს ზედმეტი თვითდამშვიდების ან მოწინააღმდეგის აბუჩად აგდების გამო გაუჭირდათ მატჩის იოლად მოგება. პირიქით, გუნდი სრული დატვირთვით მუშაობდა და ბოლოს და ბოლოს აბსოლუტურ უპირატესობასაც მიაღწია მინდორზე, მაგრამ, ჯერ ერთი, დაშვებული იქნა მთელი რიგი ტექნიკური ხასიათის შეცდომები, მეორე — დაიკარგა ბურთის გატანის უაღრესად ხელსაყრელი შესაძლებლობაწი და მესამეც — თურქებმა აჩვენეს ბრძოლისუზნარიანობის, გამძლეობისა და კარის დაცვის შესანიშნავი მაგალითი.
საინტერესოა ”გიუნეშის” ფეხბურთელთა თამაშის თავისებური მანერა. მთელი მატჩის მანძილზე ვერ ნახავდით რომელიმე მათგანს ცალკე დარჩენილს მოწინააღმდეგის პირისპირ ყოველთვის და ყველგან, როგორც დაცვაში, ისე შეტევაში და ”ნეიტრალურ” ვითარებაში — მიწდვრის შუაგულში, ისინი ნამდვილ სამუშაოს ეწევიან, ფუსფუსებენ, დარბიან, იბრშვიან და ყოველთვის ჯგუფად, ორისამი კაცის შემადგეწლობით. მათ არ იციან რა არის გრმელი გადაცემა. ბურთი ყოველთვის ეგზავნება პარალელურად მავალ უახლოეს პარტწიორს, ეს კი სულ რამდენიმე მეტრს ნიშნავს. ასეთი სტილი, ბურთის ამგვარი დაქუცმაცებული, განივი მოძრაობა მოწინაღმდეგისათვის საშიში არაა, ვინაიდან, სანამ ფორვარდი ასე ”კიზეკიბე” მიაღწევს კარამდე, იქ დაცვა სულ იოლად მოასწრებს გადაჯგუფებას და. საევაკუაციო ოპერაციებს, მაგრამ საქმეც იმაშია, რომ ”გიუნეში” თვითონ არ წარმოადგენდა საშიშროებას ”დინამოსათვის”, მაგრამ მის წინააღმდეგ ბრძოლა კი საკმაოდ ძნელი საქმე გამოდგა.
დამნაშავენი ამაში პირველ ყოვლისა თვით დინამოელები აღმოჩნდნენ. პირველ ტაიმში ისიწი აყვნენ თურქებს და 45 წუთის განმავლობაში ასევე შეჯგუფულად, მოკლე გადაცემებით თამაშობდნენ და აუარებელ დროს კარგავდნენ მინდვრის ცენტრში ბრძოლის მოსაგებად. პირველი გოლი საკმაოდ მოულოდნელ სიტუაციაში. იქნა გატაწილი: მესხმა დაიჭირა ”გიუნეშის” მცველებს შორის გათამაშებული ბურთი, სწრაფად გავიდა წინ, მოატყუა მეკარე და გახსნა ანგარიში — 1:0.
ეს თითქოს გენერალური შეტევის დასაწყისი უწდა ყოფილიყო, მაგრამ დინამოელებმა ”მცირეკალიბრიანი” თამაში არ შეცვალეს და კვლავ ჯგუფჯგუფად იბრმოდნენ ტაიმის ბოლომდე.
38-ე წუთზე ”დინამოს” კარში გატანილ იქნა გოლი, რომელიც შეიძლება დაცვის უხეში შეცდომის კლასიკურ ნიმუშად გამოდგეს, სრულიად მარტივ და ნათელ პოზიციაში ბურთს თავით ღებულობდა ზეინკლიშვილი. ნახტომში მას ”წამოეხმარა” თორაძეც და ნაცვლად შორს მოგერიებისა, ბურთი იქვე დაუვარდა ხოჭოლავას მიერ სავსებით მარტოდ დატოვებულ მარჯვეწა გარემარბ აიკუტს. თურქები ეტყობა ასეთ საჩუქარს არ კარგავენ და საპასუხო გოლიც დაუყოვნებლივ იქნა გატანილი — 1:1.
ტაიმის დამთავრებამდე ცოტა დრო იყო დარჩენილი და ”დინამომ” იგი კარგად გამოიყენა: კალოევმა, იამაწიშემ და მელაშვილმა გაითამაშეს შესანიშნავი კომბინაცია, რომელიც უძლიერესი დარტყმით დაამთავრა ამ უკანასკნელმა — 2:1.
მეორე ტაიმში დინამოელებმა შეცვალეს თამაში. თავდასხმა გაიშალა მინდვრის მთელ სიგანეზე, იერიშები წარმოებდა უფრო სწრაფად და ენერგიულად, გრძელი გადაცემები უფრო ადრე აღწევდა დანიშნულების ადგილს და ფორვარდებს შორის მეტი სამოქმეედო ადგილი შეიქმნა, მაგრამ თბილისელთა ნახევარდაცვა კვლავინდებურად არაზუსტად და უგეგმოდ თამაშობდა და მოწყვეტილი იყო საკუთარ თავდასხმას.
მნელია ყველა იმ მომენტის ჩამოთვლა, რომლებიც ”დინამოს” ფორვარდებმა დაკარგეს მეორე ტაიმში. ყოველ მათგანს ალბათ თითო ბურთი მაინც უწდა გაეტაწა, მაგრამ შეტევის ლოგიკური დასასრული არ ჩანდა. დაიკარგა ისეთი მომენტიც კი, როცა კალოევი სრულიად მარტო დარჩა კარის წინ და აცალა მეკარე ალდიჩს აეღო. ბურთი მისი ფეხებიდან სწორედ დარტყმის წინ.
მატჩი ”გიუნეშთან” მოგებულ იქნა ანგარიშით 2:1. მაგრამ ერთგვარი უკმაყოფილება ამ მოგებას მაინც დაყვა. კერმოდ ის, რომ ანგარიში იყო 2:1 და არა 4:1, ამ 5:1.
რ. ქორიძე.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 22 июля 1959 года:

„Гюнеш“ (Анкара) — „Динамо“ (Тбилиси).
Вчера на тбилисском стадионе «Динамо» состоялась международная товарищеская встреча по футболу. Хозяева поля принимали турецкую команду «Гюнеш» (Анкара).
По свистку судьи Н. Латышева (Москва) команды вступают в игру.
На 20-й минуте М. Месхи стремительно проходит по левому краю, обводит защитника и, оставшись один на один с вратарем, забивает мяч в сетку ворот.
Турки усиливают натиск, но безрезультатно. Только на 37-й минуте, воспользовавшись замешательством наших защитников, один из нападающих турецкой команды с нескольких метров от ворот забивает ответный гол.
Но этот счет держится недолго. Вскоре следует удачно разыгранная комбинация 3. Калоев — Ш. Яманидзе — Т. Мелашвили, и турецкий вратарь вынужден вынуть еще один мяч из сетки своих ворот.
Вторая половина игры проходит при территориальном преимуществе тбилисских динамовцев, которые, к сожалению, не использовали ряд выгодных моментов для того, чтобы увеличить счет.
Победу одержали тбилисские футболисты, выиграв эту встречу со счетом 2:1.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 15 сентября 1959 года:

«Динамо» (Тбилиси) — «Левски» (София).
ТБИЛИСИ. Местные динамовцы 13 сентября встретились с футболистами софийской команды «Левски». Победу хозяевам принес единственный гол, забитый центральным нападающим Жордания, который впервые выступал за основной состав команды.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 15 сентября 1959 года:

თამაში მიჰყავს ვეტერანს.
თბილისი. ”დინამოს” სტადიონი. 13 სექტემბერი.
”დინამო” (თბილისი) – ”ლევსკი” (სოფია, ბულგარეთი) – 1:0 (1:0).
”ლევსკი”: დერვენტსკი; ვასილევი, ფილიპოვი, დონჩევი (სტოიაროვი); არსოვი, გეორგიევი; პეევი (გაიდაროვი), სოკოლოვი, იორდანოვი, ილიევი, კოსტოვი.
”დინამო”: კვაჭაძე, ჩოხელი, თორაძე, ხოჭოლავა; კოტრიკაძე, ზეინკლიშვილი, მელაშვილი, ბარქაია, ჟორდანია, ღოღობერიძე, დათუნაშვილი (გაგნიძე).
მსაჯი: ტ. ბახრამოვი (ბაქო).
ჩვენს წინაშეა ”ლევსკის” შემადგენლობა რომელმაც ბულგარეთის პირველობაზე მესამე ტურში მოუგო ”სპარტაკს” (ვარნა) ანგარიშით 2:0. ამ შემადგენლობიდან თბილისში თამაშობდნენ ყველანი, გარდა აბაჯიევისა (№7), რომელიც თავისი ქვეყნის ოლიმპიურ ნაკრებში იყო ამ დღეს დაკავებული.
ეს მცირე ექსკურსი დაგვჭირდა იმის აღსანიშნავად, რომ 13 სექტემბრის მატჩში ჩვენი სტუმრების დანაკლისი მინიმუმს არ აღემატებოდა, ხოლო დინამოელებს აკლდათ ისეთი წამყვანი მოთამაშეები, როგორც ს. კოტრიკაძე, კავაზაშვილი, იამანიძე, კალოევი, მესხი. ასეთ ვითარებაში მეტად ძნელი იყო მატჩის ჩატარება საუკეთესო ფორმაში მყოფ გუნდთან, რომელიც ამჟამად პირველ ადგილზეა ბულგარეთის საფეხბურთო ჩემპიონატში.
ბულგარელებმა კარგად იცოდნენ თავიანთი ეს უპირატესობა და მიწდორზე გამოვიდნენ თავიანთ ძალებში ღრმად დარწმუნნებულნი. თამაშის დაწყების წინ გუნდის მწვრთწელმა ხ. მლადენოვმა განაცხადა: დღეს ჩვენი გუნდის წინაშე დგას №1 ამოცანა — როგორმე შევძლოთ ა.ღოღობერიძის ნეიტრალიზება. თუ ეს პრობლემა შევასრულეთ, ვფიქრობ, საქმე კარგად უნდა წავიდეს.
და მართლაც, ბულგარელები ყოველმხრივ ცდილობდნენ გამოეთიშათ თამაშიდან დინამოელთა კაპიტანი. ზოგჯერ საამისოდ საჭირო ხდებოდა დამატებითი ძალების გადაყვანა დაცვის მარჯვენა ფრთაზე უკან დაწეული შუამარბის ან მეორე ნახევარმცველის საშუალებით, მაგრამ მწვრთნელის მიერ დასახული ”პრობლემა №1” შეუსრულებელი დარჩა ღოღობერიშემ ამ დღეს ნამდვილი ახალგაზრდული ენერგიით და მონდომებით ითამაშა. ვეტერანმა თავიდანვე იკისრა გუნდის მაორგანიზებლისა და ლიდერის როლი და შესანიშნავად შეასრულა კიდეც იგი როგორც ინდივიდუალურ ბრმოლაში, ისე საერთო კოლექტიური ოპერაციების წარმოებისას.
საუკეთესოდ ჩაატარა მატჩი ”დინამოს” დაცვამ და ნახევარდაცვამ. ”ლევსკის” ფორვარდები ფიზიკურად კარგად მომზადებული, მაღალტექნიკური, სწრაფი ფეხბურთელების, რომლებიც განუწყვეტლივ მოძრაობენ, უაღრესად ზუსტი გადაცემები აქვთ და მუდამ ცდილობენ უმნიშვნელო, მეორეხარისხოვანი მდგომარეობიდან შექმნან ნამდვილი შეტევა და კარის აღების რეალური შესაძლებლობა. საჭირო იყო უკიდურესი ყურადღების გამოჩენა, მაქსიმალური დამაბულობით თამაში იორდაწოვის პეევის სოკოლოვის იერიშების უვნებელსაყოფად და დინამოელთა უკანა ხაზების მოთამაშეებმა ყველაფერი გააკეთეს კარის უხიფათობისათვის.
ტერიტორიული უპირატესობა თამაშის მსვლელობაში ძირითადად თბილისელთა მხარეს იყო. ეს განსაკუთრებით ხელშესახები იყო მინდვრის შუაგულში, მაგრამ საჯარიმო მოედანთან მიახლოებისას ”დინამოს” თავდასხმა გაძლიერებული დაცვის შეუპოვარ წინააღმდეგობას აწყდებოდა, რის გამოც საერთო უპირატესობის რეალიზაცია მეტად ძალზე გამნელდა, ამასთან, დინამოელები ერთობ პასიურად იბრმოდნენ მაღალი ბურთებისათვის და მოწინააღმდეგეებს სისტემატურად უთმობდნენ ფლანგურ გადაცემებს.
90 წუთის განმავლობაში გატანილ იქნა ერთადერთი ბურთი. ეს იყო სწრაფი, ლამაზი კომბინაცია: ჟორდანია-მელაშვილი-ღოღობერიძე-ჟორდანია. ღოღობერიძეს შეეძლო თვითონ დაერტყა კარში, მაგრამ უკეთეს პოზიციაში შენიშნა ჟორდანია და გადასცა მას ბურთი, რომელიც ამ უკანასკნელმა ზუსტი დარტყმით გაგზავნა კარში — 1:0. ამ გოლმა გამარჯვება მოუტანა თბილისის ”დინამოს”.
რ. ქორიძე.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 15 сентября 1959 года:

НОВОСТИ СПОРТА.
В минувшее воскресенье на тбилисском стадионе «Динамо» состоялась международная товарищеская встреча по футболу.
Хозяева поля играли с болгарской командой «Левски» (София).
На 29-й минуте первой половины встречи тбилисцы разыграли красивую комбинацию Т. Мелашвили — А. Гогоберидзе —- Л. Жордания, которую последний успешно завершил точным ударом по воротам. Так со счетом 1:0 и закончилась эта игра.